การฝึกหูขึ้นชื่อว่าน่าเบื่อ และถ้าทำแบบที่คนทั่วไปทำก็น่าเบื่อจริง ๆ คือซ้อมยาว ๆ เอาขั้นคู่ทั้งหมดมารวมกันทีเดียว ไม่มีแผน ไม่รู้สึกถึงความก้าวหน้า แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น หูเรียนรู้ผ่านการทำซ้ำที่สั้น บ่อย มีสมาธิ และได้ผลป้อนกลับทันที ซึ่งแปลว่าวันละสิบห้านาทีอย่างมีโครงสร้างชนะการซ้อมสุดวีรบุรุษในวันหยุดสุดสัปดาห์ นี่คือรูทีนนั้น ตามด้วยแผนสี่สัปดาห์สำหรับผู้เริ่มต้นแบบไม่มีพื้นฐานเลย
ก่อนเริ่ม
สองสิ่งนี้ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น:
- ร้องออกมา แม้จะร้องไม่เพราะ แม้จะร้องเบา ๆ การร้องสิ่งที่ได้ยินคือการปิดวงจรระหว่างหูกับเสียง และเป็นตัวทำนายความก้าวหน้าในการฝึกหูที่แม่นยำที่สุด คุณไม่ต้องมีเสียงดี ขอแค่เสียงที่เต็มใจ
- ใช้เครื่องมือเดียวและคงค่าที่ตั้งไว้ การเปลี่ยนแอปทุกสัปดาห์ทำให้คุณเสียหลักทุกครั้ง เครื่องมือฝึกหูครอบคลุมทั้งขั้นคู่ คอร์ด ทางเดินคอร์ด คอร์ดพลิกกลับ และสเกลไว้ในที่เดียว และบันทึกความก้าวหน้าแยกตามหมวด ดังนั้นให้เลือกระดับหนึ่งแล้วอยู่กับมันจนกว่าตัวเลขจะบอกว่าถึงเวลาขยับขึ้น
รูทีน 15 นาที
ห้าช่วง ตามลำดับนี้ ตั้งเวลาสำหรับแต่ละช่วงเพื่อให้รอบซ้อมสั้นอยู่เสมอ
1. อบอุ่นเสียง 2 นาที: ร้องสเกล เล่นโน้ตหนึ่งตัวบนเปียโนเสมือนหรือเครื่องดนตรีใดก็ได้ แล้วร้องสเกลเมเจอร์ขึ้นและลงบนโน้ตนั้น จากนั้นร้องอาร์เพจจิโอ 1–3–5–8 แล้วย้อนกลับ วิธีนี้ปรับเสียงร้องให้ตรงและเตือนหูว่า "บ้าน" อยู่ตรงไหนก่อนจะเริ่มแบบฝึกใด ๆ
2. ขั้นคู่ 5 นาที โหมดระบุชื่อกับชุดขั้นคู่ปัจจุบันของคุณ ตอบให้เร็ว ร้องตามทุกขั้นคู่ที่ตอบผิด และจดไว้ว่าตัวไหนที่คุณพลาดซ้ำ ๆ ทำตามลำดับในรูทีนฝึกฟังจำขั้นคู่ และอย่าเพิ่มขั้นคู่ใหม่จนกว่าชุดปัจจุบันจะอยู่เหนือ 80% ติดต่อกันสามวัน
3. คอร์ด 3 นาที ฝึกระบุคอร์ด เริ่มจากเมเจอร์กับไมเนอร์ ฟังที่อารมณ์ ไมเนอร์คือตัวที่มืดกว่า ร้องโน้ตทั้งสามตัวของคอร์ดจากล่างขึ้นบนหลังตอบแต่ละข้อ เพิ่มดิมินิช (ตึงเครียด แคบ) และออกเมนเทด (แปลก ล่องลอย) เมื่อเมเจอร์กับไมเนอร์กลายเป็นอัตโนมัติแล้ว จากนั้นค่อยไปที่คอร์ดเซเวนท์
4. สเกลหรือทางเดินคอร์ด 3 นาที สลับวันกัน วันที่เป็นสเกล ให้ฝึกระบุสเกล เริ่มจากเมเจอร์กับเนเชอรัลไมเนอร์ แล้วค่อยไล่ไปที่โหมดต่าง ๆ ตามลำดับ ส่วนวันที่เป็นทางเดินคอร์ด ให้ฝึกระบุทางเดินคอร์ดด้วยรูปแบบที่พบบ่อย ได้แก่ I–IV–V, I–V–vi–IV และ ii–V–I วิธีจับทางเดินคอร์ดด้วยหูอธิบายว่าต้องฟังอะไรบ้าง
5. ดนตรีจริง 2 นาที เปิดเพลงที่คุณชอบ หาโน้ตบ้านให้เจอแล้วร้องมันออกมา เรียกชื่อขั้นคู่แรกของทำนอง เดาว่าคอร์ดแรกเป็นเมเจอร์หรือไมเนอร์ ยังไม่ต้องตรวจสอบอะไรทั้งนั้น แค่ฟังโดยมีคำถามเหล่านี้อยู่ในใจ แล้วสัปดาห์ละครั้งค่อยตรวจคำเดาของคุณด้วยเครื่องวิเคราะห์คอร์ด
แผนสี่สัปดาห์สำหรับผู้เริ่มต้น
ทุกสัปดาห์ใช้ห้าช่วงเดิม เปลี่ยนเฉพาะเนื้อหาข้างในเท่านั้น
สัปดาห์ที่ 1: สูง ต่ำ และบ้าน ขั้นคู่: ออกเทฟ คู่ 5 เพอร์เฟกต์ และคู่ 3 เมเจอร์ ในโหมดเปรียบเทียบ ("อันไหนกว้างกว่า") สามวันแรก แล้วจึงเปลี่ยนเป็นโหมดระบุชื่อ คอร์ด: เมเจอร์กับไมเนอร์เท่านั้น สเกล: เมเจอร์กับไมเนอร์ ดนตรีจริง: หาและร้องโน้ตบ้านของสามเพลง
สัปดาห์ที่ 2: ขั้นเล็ก ๆ ขั้นคู่: เพิ่มคู่ 4 เพอร์เฟกต์ แล้วตามด้วยคู่ 2 เมเจอร์และคู่ 2 ไมเนอร์ คอร์ด: คงเมเจอร์กับไมเนอร์ไว้ และเพิ่มแบบฝึกร้องโน้ตตัวกลาง ทางเดินคอร์ดเข้ามาแทนสเกลในวันสลับ: I–IV–V–I อย่างเดียว ให้ฟังความรู้สึก "ออกไปแล้วกลับมา" ดนตรีจริง: เรียกชื่อขั้นคู่แรกของทำนองในสามเพลง
สัปดาห์ที่ 3: คู่ 3 และคู่ 6 ขั้นคู่: เพิ่มคู่ 3 ไมเนอร์ แล้วตามด้วยคู่ 6 เมเจอร์และคู่ 6 ไมเนอร์ คอร์ด: เพิ่มดิมินิช สเกล: เพิ่มเพนทาโทนิก ทางเดินคอร์ด: เพิ่ม I–V–vi–IV และ vi–IV–I–V ดนตรีจริง: เพลงนี้เป็นเมเจอร์หรือไมเนอร์ และท่อนฮุกยกไปหาคอร์ดใหม่หรือเปล่า
สัปดาห์ที่ 4: ที่เหลือของออกเทฟ ขั้นคู่: เพิ่มคู่ 7 ไมเนอร์และคู่ 7 เมเจอร์ แล้วตามด้วยไทรโทน จากนั้นเริ่มฝึกขั้นคู่ขาลงจากชุดที่คุณรู้จักอยู่แล้ว คอร์ด: เพิ่มออกเมนเทดและโดมินันต์เซเวนท์ ทางเดินคอร์ด: ii–V–I ดนตรีจริง: ฮัมแนวเบสของท่อนฮุกหนึ่งท่อนแล้วนับจำนวนการเปลี่ยนคอร์ด
พอจบสัปดาห์ที่สี่ คุณจะเรียกชื่อขั้นคู่ขาขึ้นได้เกือบทั้งหมด แยกชนิดของไตรแอดทั้งสี่แบบออกจากกันได้ ได้ยินความต่างของบันไดเสียงเมเจอร์กับไมเนอร์ และจดจำทางเดินคอร์ดสามแบบที่ค้ำเพลงยอดนิยมไว้ครึ่งหนึ่งของทั้งหมด นั่นคือฐานที่ทักษะการฟังอื่น ๆ ทุกอย่างสร้างต่อขึ้นไป
ทำอย่างไรให้ติดเป็นนิสัย
- เวลาเดิม ที่เดิม ผูกรอบซ้อมเข้ากับสิ่งที่คุณทำทุกวันอยู่แล้ว เช่น กาแฟ การเดินทาง หรือไม่กี่นาทีแรกที่นั่งลงกับเครื่องดนตรี
- อย่าขาดสองวันติดกัน ขาดหนึ่งวันเสียหายน้อยมาก แต่สองวันเริ่มทำให้สิ่งที่เรียนมาหลุดมือ
- ติดตามตัวเลขเดียว คือความแม่นยำในชุดขั้นคู่ปัจจุบันของคุณ การเฝ้าดูมันไต่ขึ้นคือแรงจูงใจ ส่วนช่วงที่ตัวเลขนิ่งบอกให้คุณชะลอ ไม่ใช่ให้เลิก
- ระดับคือเครื่องมือ ไม่ใช่คะแนน ขยับขึ้นเมื่อระดับปัจจุบันรู้สึกสบาย ไม่ใช่เมื่อมันรู้สึกเหมือนการฝ่าฟัน การได้ 60% ในระดับที่ยากเกินไปสอนคุณน้อยกว่าการได้ 90% ในระดับที่พอดี
- ตอบด้วยเครื่องดนตรีเมื่อทำได้ การเล่นขั้นคู่หรือคอร์ดที่คุณได้ยินบนเปียโนบนหน้าจอหรือคีย์บอร์ด MIDI เชื่อมหูเข้ากับมือ ซึ่งคือเป้าหมายของทั้งหมดนี้
หลังสัปดาห์ที่สี่
ขยายรูทีนเดิมออกไปข้างนอก ทั้งขั้นคู่ขาลงและแบบฮาร์โมนิก คอร์ดพลิกกลับ ทางเดินคอร์ดที่มากขึ้น แล้วจึงไปที่ขั้นของสเกล ซึ่งคุณจะได้ยินว่าโน้ตในทำนองนั่งอยู่บนขั้นที่เท่าไรของบันไดเสียง เพิ่มบทเรียนทฤษฎีเรื่องสเกลและขั้นคู่เข้ามาเมื่อคุณอยากรู้ว่าทำไมเสียงเหล่านี้จึงทำงานแบบนั้น และอ่านหูสัมพัทธ์กับหูสัมบูรณ์หากคุณสงสัยว่าเส้นทางนี้จะพาไปไหน มันพาไปสู่การเล่นด้วยหู ซึ่งก็คือจุดที่ทุกอย่างเริ่มต้นนั่นเอง