Akkoordanalyzer vs. zelf akkoorden uitschrijven: wat kun je het best gebruiken?

Er zijn twee manieren om aan de akkoorden te komen van een nummer dat je wilt spelen. Je kunt met de opname gaan zitten en ze op gehoor uitzoeken, zoals muzikanten al een eeuw doen, of je plakt een link in een akkoordanalyzer en hebt de hele progressie voor je neus voordat de intro voorbij is. Muzikanten ruziën over welke van de twee "de juiste" is. Het eerlijke antwoord is dat het verschillende gereedschappen voor verschillende momenten zijn, en dat de beste spelers ze allebei gebruiken.

Wat elke methode precies doet

Zelf uitschrijven. Je luistert, zoekt de toonsoort, neuriet de bas mee, test akkoorden op je instrument tegen de opname en schrijft op wat past. Een goed oor doet dat in een paar rondes; een beginner is er een middag mee bezig en houdt nog vraagtekens over. Wat je overhoudt is een schema dat je volledig begrijpt, want je hebt er elke beslissing zelf in genomen.

Een akkoordanalyzer. De opname wordt geanalyseerd door een model dat getraind is op duizenden nummers met bekende akkoorden. Het geeft de toonsoort, het tempo en een tijdlijn met akkoordwisselingen terug, meestal getoond bij de audio zodat je elk akkoord hoort terwijl het benoemd wordt. De akkoordanalyzer van Mazmazika toont de akkoorden bovendien op een pianoklavier en in gitaar- of ukelelediagrammen, laat je een passage loopen en transponeren, en kan het nummer openen in een mixer met de zang eruit. Wat je krijgt is een schets van een minuut, gemaakt door een systeem dat geen idee heeft wat het nummer betekent maar veel meer akkoorden heeft gehoord dan jij.

Nauwkeurigheid

Hier begint de discussie meestal, dus hier is een eerlijk verslag.

• Waar analyzers sterk zijn. Majeur- en mineurdrieklanken in pop, rock, folk, worship, country en singer-songwritermateriaal, op normale tempo's en met een duidelijke bas. Op dit materiaal benoemt een goede analyzer de akkoorden meestal correct en, cruciaal, klopt de timing, precies het onderdeel dat beginners op gehoor het moeilijkst vinden.
• Waar analyzers struikelen. Dichte jazzliggingen, waarin een akkoord op meerdere even geldige manieren te benoemen is; extreem snelle wisselingen; zwaar vervormde gitaren die de harmonie vertroebelen; nummers met veel galm; en baslijnen die tegen de akkoorden in lopen, wat het label naar de bastoon kan trekken. Toevoegingen en omkeringen (een none, een slash-akkoord) worden benoemd als het model zeker is en vereenvoudigd als dat niet zo is.
• Waar jouw oor sterk is. Context. Jij weet dat de bridge waarschijnlijk moduleert, dat een akkoord een voorhouding is die op de volgende tel oplost, dat de melodie van de zanger een septiem impliceert die de gitaar niet speelt. Je hoort ook bedoeling: een akkoord dat technisch een C/E is kan functioneren als Em, en jij noteert wat het nummer bedoelt.
• Waar jouw oor zwak is. Snelheid, timing en vermoeidheid. De meeste leerlingen horen minstens één akkoord verkeerd in een lus van vier, en vrijwel iedereen plaatst de wisselingen verkeerd ten opzichte van de tel.

Behandel de uitvoer van een analyzer als een heel goede eerste schets, en behandel je eigen eerste gehoorschema net zo. Geen van beide is het evangelie.

Snelheid

Daar is geen strijd over. Een analyzer levert voor een doorsnee nummer in ongeveer een minuut een volledige tijdlijn; zelf uitschrijven kost tien minuten tot een hele sessie. Moet je het nummer vanavond spelen, dan is de analyzer het juiste gereedschap. Heb je een maand en wil je groeien, dan is de trage route juist het punt.

Wat elke methode je leert

Akkoorden op gehoor uitzoeken is veruit de beste oefening om harmonie te leren horen. Elk akkoord dat je zelf vindt versterkt de band tussen een klank en een naam, en het is die band die je uiteindelijk laat meespelen met een nummer dat je nooit hebt gehoord. Alleen een analyzer gebruiken leert je de nummers, niet de vaardigheid.

Maar de analyzer is ook een leraar als je hem zo gebruikt. Raad eerst de akkoorden, controleer daarna. Het gat tussen je gok en de uitkomst is nauwkeurige feedback, meteen geleverd, precies over de akkoorden die je nog niet kunt horen. Dat is dezelfde lus die de gehoortrainingstool gebruikt, toegepast op echte muziek.

Kosten en wrijving

Zelf uitschrijven kost tijd en geduld. Een nummer analyseren vraagt om een opname waar je bij kunt (een YouTube- of SoundCloud-link, of een audiobestand) en een abonnement dat de lengte ervan dekt; welke engines en tracklengtes jouw abonnement omvat staat live op de analyzerpagina onder Free vs Pro. Is het nummer een van de 180.000 in de akkoordbibliotheek, dan staan de akkoorden er al en kun je ze gratis openen.

Een werkwijze die beide gebruikt

De meeste werkende muzikanten komen uit op zoiets als dit:

1. Zoek eerst de toonsoort op gehoor. Zing de rusttoon en controleer hem op een klavier, zoals beschreven in de toonsoort van een nummer vinden. Dat kost dertig seconden en verankert alles wat erna komt.
2. Raad de progressie. De meeste nummers gebruiken een van de veelgebruikte akkoordprogressies. Schrijf je gok in Romeinse cijfers op voor het couplet en het refrein.
3. Draai de analyzer en vergelijk. Waar jullie het eens zijn, ga je door. Waar je het oneens bent, loop je die maat in de analyzer, speel je beide kandidaten op je instrument tegen de opname en beslis je met je oren. Soms heb jij gelijk en soms het model; beide uitkomsten leren je iets.
4. Vereenvoudig of verrijk naar smaak. De analyzer toont misschien een Cmaj7 waar jij een gewone C wilt, of een gewone G waar de plaat duidelijk een G7 heeft. Het schema is van jou; pas het aan hoe je het nummer werkelijk gaat spelen.
5. Oefen met de tijdlijn. Speel mee terwijl de akkoorden voorbijschuiven, vertraag de passage en loop de wisselingen waar je over struikelt. Timing, niet akkoordnamen, maakt dat een cover goed klinkt.

Na een paar maanden zo werken zul je merken dat de analyzer je gokken steeds vaker bevestigt, en dat is precies de bedoeling. Het gereedschap heeft zijn werk gedaan wanneer je het minder nodig hebt.

Wanneer je de analyzer helemaal overslaat

• Je bereidt je voor op een gehoorexamen of een auditie waarbij je op gehoor moet uitschrijven.
• Het nummer is eenvoudig en je hoort het al; het zelf uitschrijven is sneller dan welke tool ook.
• Je leert jazzliggingen, waarbij de labels minder uitmaken dan de specifieke noten die een pianist koos, en een opname plus een vertraagde loop meer leert dan welke akkoordnaam ook.

Wanneer je het uitschrijven op gehoor overslaat

• Je hebt vrijdag dertig nummers nodig voor een bruiloftsset.
• Je bent docent en maakt schema's voor leerlingen, en die tijd besteed je beter aan lesgeven.
• Het nummer staat in een stijl die je nog niet kunt horen (dichte jazz, complexe R&B), en een accurate schets brengt je sneller de muziek in dan een middag frustratie.

Beide methodes brengen je op dezelfde plek: een nummer dat je kunt spelen en, uiteindelijk, een oor dat geen hulp meer nodig heeft. Gebruik de snelle als tijd telt en de trage als groei telt, en laat ze elkaar controleren.