Υπάρχουν δύο τρόποι να βρείτε τις συγχορδίες ενός τραγουδιού που θέλετε να παίξετε. Μπορείτε να καθίσετε με την ηχογράφηση και να τις βγάλετε με το αυτί, όπως κάνουν οι μουσικοί εδώ και έναν αιώνα, ή να επικολλήσετε έναν σύνδεσμο σε έναν αναλυτή συγχορδιών και να έχετε ολόκληρη τη διαδοχή μπροστά σας πριν τελειώσει η εισαγωγή. Οι μουσικοί διαφωνούν για το ποιο είναι το "σωστό". Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι πρόκειται για διαφορετικά εργαλεία σε διαφορετικές στιγμές, και οι καλύτεροι μουσικοί χρησιμοποιούν και τα δύο.
Τι κάνει στην πραγματικότητα η κάθε μέθοδος
Χειροκίνητη καταγραφή. Ακούτε, βρίσκετε την τονικότητα, σιγοτραγουδάτε το μπάσο, δοκιμάζετε συγχορδίες στο όργανό σας πάνω στην ηχογράφηση και γράφετε ό,τι ταιριάζει. Ένα καλό αυτί το κάνει σε δύο τρία περάσματα· ένας αρχάριος χρειάζεται ένα απόγευμα και του μένουν ακόμη ερωτηματικά. Αυτό που παράγετε είναι ένα διάγραμμα που το καταλαβαίνετε πλήρως, επειδή κάθε απόφαση μέσα του είναι δική σας.
Ένας αναλυτής συγχορδιών. Η ηχογράφηση αναλύεται από ένα μοντέλο εκπαιδευμένο σε χιλιάδες τραγούδια με γνωστές συγχορδίες. Επιστρέφει την τονικότητα, το τέμπο και ένα χρονολόγιο των αλλαγών συγχορδίας, συνήθως παρουσιασμένο πάνω στον ήχο ώστε να ακούτε κάθε συγχορδία τη στιγμή που ονομάζεται. Ο αναλυτής συγχορδιών της Mazmazika δείχνει επιπλέον τις συγχορδίες σε πληκτρολόγιο πιάνου και σε διαγράμματα κιθάρας ή ουκουλέλε, σας αφήνει να επαναλαμβάνετε ένα τμήμα σε βρόχο και να μεταφέρετε, και μπορεί να ανοίξει το τραγούδι σε μείκτη με αφαιρεμένα τα φωνητικά. Αυτό που παίρνετε είναι ένα προσχέδιο φτιαγμένο σε ένα λεπτό, από ένα σύστημα που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει το τραγούδι, αλλά έχει ακούσει πολύ περισσότερες συγχορδίες από εσάς.
Ακρίβεια
Εδώ ξεκινά συνήθως η διαφωνία, οπότε ας δούμε τα πράγματα δίκαια.
- Πού είναι δυνατοί οι αναλυτές. Μείζονες και ελάσσονες τρίφωνες στην ποπ, τη ροκ, τη φολκ, τη λατρευτική μουσική, την κάντρι και το ρεπερτόριο τραγουδοποιών, σε κανονικά τέμπι, με καθαρό μπάσο. Σε τέτοιο υλικό, ένας καλός αναλυτής ονομάζει σωστά τις συγχορδίες τις περισσότερες φορές και, το κρισιμότερο, βρίσκει σωστά τον χρονισμό, δηλαδή ακριβώς το κομμάτι που οι αρχάριοι δυσκολεύονται περισσότερο με το αυτί.
- Πού σκοντάφτουν οι αναλυτές. Πυκνές τζαζ θέσεις, όπου μια συγχορδία μπορεί να ονομαστεί με πολλούς εξίσου έγκυρους τρόπους· εξαιρετικά γρήγορες αλλαγές· βαριά παραμορφωμένες κιθάρες που θολώνουν την αρμονία· τραγούδια με πολύ ρεβέρμπ· και γραμμές μπάσου που περπατούν κόντρα στις συγχορδίες, κάτι που μπορεί να τραβήξει την ετικέτα προς τη νότα του μπάσου. Οι επεκτάσεις και οι αναστροφές (μια ένατη, μια συγχορδία με ξένο μπάσο) ονομάζονται όταν το μοντέλο είναι σίγουρο και απλοποιούνται όταν δεν είναι.
- Πού είναι δυνατό το δικό σας αυτί. Στο συμφραζόμενο. Ξέρετε ότι η γέφυρα πιθανότατα μεταπλάθει, ότι μια συγχορδία είναι μια καθυστέρηση που λύνεται στον επόμενο χρόνο, ότι η μελωδία του τραγουδιστή υπονοεί μια έβδομη που η κιθάρα δεν παίζει. Ακούτε επίσης την πρόθεση: μια συγχορδία που τεχνικά είναι C/E μπορεί να λειτουργεί ως Em, και εσείς καταγράφετε αυτό που εννοεί το τραγούδι.
- Πού είναι αδύναμο το δικό σας αυτί. Στην ταχύτητα, τον χρονισμό και την κούραση. Οι περισσότεροι μαθητευόμενοι ακούν λάθος τουλάχιστον μία συγχορδία σε έναν βρόχο τεσσάρων, και σχεδόν όλοι τοποθετούν λάθος το πού πέφτουν οι αλλαγές σε σχέση με τον παλμό.
Αντιμετωπίστε το αποτέλεσμα ενός αναλυτή ως ένα πολύ καλό πρώτο προσχέδιο, και το ίδιο κάντε και με τη δική σας πρώτη καταγραφή με το αυτί. Κανένα από τα δύο δεν είναι ευαγγέλιο.
Ταχύτητα
Εδώ δεν υπάρχει σύγκριση. Ένας αναλυτής παραδίδει πλήρες χρονολόγιο σε περίπου ένα λεπτό για ένα τυπικό τραγούδι· μια χειροκίνητη καταγραφή παίρνει από δέκα λεπτά έως μια ολόκληρη συνεδρία. Αν πρέπει να παίξετε το τραγούδι απόψε, ο αναλυτής είναι το σωστό εργαλείο. Αν έχετε έναν μήνα και θέλετε να εξελιχθείτε, ο αργός δρόμος είναι ακριβώς το ζητούμενο.
Τι σας διδάσκει η κάθε μέθοδος
Το να βγάζετε συγχορδίες με το αυτί είναι η καλύτερη μεμονωμένη άσκηση για να ακούτε την αρμονία. Κάθε συγχορδία που βρίσκετε μόνοι σας ενισχύει τον δεσμό ανάμεσα σε έναν ήχο και ένα όνομα, και αυτός ο δεσμός είναι που σας επιτρέπει τελικά να παίξετε μαζί με ένα τραγούδι που δεν έχετε ακούσει ποτέ. Το να χρησιμοποιείτε μόνο αναλυτή σας μαθαίνει τα τραγούδια, όχι τη δεξιότητα.
Αλλά ο αναλυτής είναι και δάσκαλος, αν τον χρησιμοποιήσετε ως τέτοιον. Μαντέψτε πρώτα τις συγχορδίες και μετά ελέγξτε. Η απόσταση ανάμεσα στην εικασία σας και το αποτέλεσμα είναι ακριβής ανατροφοδότηση, άμεση, ακριβώς πάνω στις συγχορδίες που δεν ακούτε ακόμη. Είναι ο ίδιος βρόχος που χρησιμοποιεί το εργαλείο εξάσκησης ακοής, εφαρμοσμένος σε πραγματική μουσική.
Κόστος και τριβή
Η χειροκίνητη καταγραφή κοστίζει χρόνο και υπομονή. Η ανάλυση ενός τραγουδιού απαιτεί μια ηχογράφηση στην οποία έχετε πρόσβαση (έναν σύνδεσμο YouTube ή SoundCloud, ή ένα αρχείο ήχου) και ένα πλάνο που καλύπτει τη διάρκειά της· ποιες μηχανές και ποιες διάρκειες κομματιών περιλαμβάνει το πλάνο σας εμφανίζεται ζωντανά στη σελίδα του αναλυτή, στην ενότητα Free vs Pro. Αν το τραγούδι είναι ένα από τα 180.000 της βιβλιοθήκης συγχορδιών, οι συγχορδίες βρίσκονται ήδη εκεί και ανοίγουν ελεύθερα.
Μια ροή εργασίας που αξιοποιεί και τα δύο
Οι περισσότεροι επαγγελματίες μουσικοί καταλήγουν σε κάτι σαν αυτό:
- Βρείτε πρώτα την τονικότητα με το αυτί. Τραγουδήστε τη νότα ανάπαυσης και ελέγξτε την σε ένα κλαβιέ, όπως περιγράφεται στο πώς να βρείτε την τονικότητα ενός τραγουδιού. Παίρνει τριάντα δευτερόλεπτα και αγκυρώνει όλα όσα ακολουθούν.
- Μαντέψτε τη διαδοχή. Τα περισσότερα τραγούδια χρησιμοποιούν μία από τις συνηθισμένες αρμονικές διαδοχές. Γράψτε την εικασία σας με λατινικά αριθμητικά, για τη στροφή και για το ρεφρέν.
- Τρέξτε τον αναλυτή και συγκρίνετε. Όπου συμφωνείτε, προχωρήστε. Όπου διαφωνείτε, βάλτε εκείνο το μέτρο σε βρόχο στον αναλυτή, παίξτε και τις δύο εκδοχές στο όργανό σας πάνω στην ηχογράφηση και αποφασίστε με τα αυτιά σας. Άλλοτε θα έχετε δίκιο εσείς και άλλοτε το μοντέλο· και οι δύο εκβάσεις σας μαθαίνουν κάτι.
- Απλοποιήστε ή εμπλουτίστε κατά βούληση. Ο αναλυτής μπορεί να δείχνει Cmaj7 εκεί που εσείς θέλετε ένα σκέτο C, ή σκέτο G εκεί που ο δίσκος έχει καθαρά ένα G7. Το διάγραμμα είναι δικό σας· προσαρμόστε το στο πώς θα παίξετε πραγματικά το τραγούδι.
- Εξασκηθείτε με το χρονολόγιο. Παίξτε μαζί καθώς κυλούν οι συγχορδίες, επιβραδύνετε το πέρασμα και βάλτε σε βρόχο τις αλλαγές που σας ξεφεύγουν. Ο χρονισμός, και όχι τα ονόματα των συγχορδιών, είναι αυτό που κάνει μια διασκευή να ακούγεται σωστά.
Μετά από μερικούς μήνες τέτοιας δουλειάς, θα παρατηρήσετε ότι ο αναλυτής επιβεβαιώνει τις εικασίες σας όλο και πιο συχνά, και αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Το εργαλείο έχει κάνει τη δουλειά του όταν το χρειάζεστε λιγότερο.
Πότε να παρακάμψετε εντελώς τον αναλυτή
- Προετοιμάζεστε για εξέταση ακουστικής ή για ακρόαση όπου πρέπει να καταγράψετε με το αυτί.
- Το τραγούδι είναι απλό και το ακούτε ήδη· το να το γράψετε μόνοι σας είναι πιο γρήγορο από κάθε εργαλείο.
- Μαθαίνετε τζαζ θέσεις, όπου οι ετικέτες μετρούν λιγότερο από τις συγκεκριμένες νότες που διάλεξε ο πιανίστας, και μια ηχογράφηση με έναν αργό βρόχο διδάσκει περισσότερα από οποιοδήποτε όνομα συγχορδίας.
Πότε να παρακάμψετε την καταγραφή με το αυτί
- Χρειάζεστε τριάντα τραγούδια για ένα γαμήλιο πρόγραμμα μέχρι την Παρασκευή.
- Είστε καθηγητής και ετοιμάζετε διαγράμματα για μαθητές, και ο χρόνος αξιοποιείται καλύτερα στη διδασκαλία.
- Το τραγούδι είναι σε ύφος που δεν ακούτε ακόμη (πυκνή τζαζ, σύνθετη R&B), και ένα ακριβές προσχέδιο σας βάζει μέσα στη μουσική πιο γρήγορα από ένα απόγευμα απογοήτευσης.
Και οι δύο μέθοδοι σας οδηγούν στο ίδιο σημείο: σε ένα τραγούδι που μπορείτε να παίξετε και, τελικά, σε ένα αυτί που δεν χρειάζεται βοήθεια. Χρησιμοποιήστε τη γρήγορη όταν μετράει ο χρόνος και την αργή όταν μετράει η εξέλιξη, και αφήστε την καθεμία να ελέγχει την άλλη.